Widziałem pięknego dzięcioła

Młody chłopiec dostał na wakacje zwyczajne zadanie domowe, które miał przedstawić w nowym roku szkolnym. Musiał zapisywać jedno zdanie dziennie w swoim dzienniku. Początkowe opisy były spokojne i wesołe, opowiadające o spacerach z rodzicami, zabawie z kolegami czy obserwacji przyrody. Wszystko zmieniło się 1 września 1939 roku. Z prostego ćwiczenia kaligraficznego dziennik przerodził się w przejmujący dokument opisujący wybuch wojny z perspektywy 8-letniego chłopca, który niestrudzenie zapisywał jedno zdanie dziennie, w nadziei, że będzie mógł jeszcze powrócić do szkoły i zwyczajnego życia z przyjaciółmi i nieistotnymi już problemami. Po upływie 80 lat dziennik został uzupełniony o ilustracje, a książka stała się jedyną w swoim rodzaju.