Jak powietrze

Ada D’Adamo była tancerką baletową, ale narodziny niepełnosprawnej córki Darii przed szesnastoma laty całkowicie zmieniły jej życie. U progu piątej dekady życia, kiedy wydawało się, że nareszcie odnalazła się w nowej, niełatwej roli, usłyszała kolejną, tym razem dotyczącą jej samej, diagnozę: rak i złe rokowania. Ada nie poddała się i postanowiła napisać powieść – pożegnalny list do córki, w którym opowiada swoją historię. Jej opowieść wypełniają codzienne zmagania i troski, poczucie żalu i sekrety, ale także nieoczekiwane małe radości i chwile wielkiej czułości. A fabuła książki meandruje w czasie, przeplatając przeszłość z teraźniejszością.