Klub Dziwnych Dzieci

Inni mówią o nich, że są dziwni, a oni po prostu są sobą. Choć spotkali się przypadkiem, razem przeżyją coś, co połączy ich na zawsze. W końcu nie codziennie ucieka się z domu… Pełna zwrotów akcji historia o dziecięcych potyczkach ze światem i narodzinach prawdziwej przyjaźni. "Zaczyna się od szynszyli, która pojawia się znikąd. Potem jest tajna miejscówka w parku, a na koniec – filmik na YouTubie i zarekwirowany telefon. – No jasne. Spaślaczka, ty i ten knypek, normalnie superbohaterowie. – Nie mów tak o Katce. – Taa? A dlaczego nie? – Bo Katka jest w porządku. A poza tym ja nie mówię na ciebie kaleka. – Kaleka jest jeszcze okej. – Mam tak na ciebie mówić? Pokręcił głową. – Najlepiej po prostu Franta. A ty? – Co ja? – Jak się nazywasz? – Mila. – Dziwne imię… – Bo ja w ogóle jestem dziwna." Tak poznaje się czwórka dzieciaków z podstawówki. Na pozór nie łączy ich nic – poza tym, że nie pasują do całej reszty. Mila kocha owady i pająki – i czasem wyłącza się ze świata. Mały Petr genialnie rysuje i panicznie boi się ciemności. Katka bardziej niż ludzi lubi książki i słodycze – i nie znosi tego, że tylko jej twarz nie jest pulchna. Franta woli, by inni wściekali się na głupie filmiki, które wrzuca na YouTube, niż zwracali uwagę na to, że chodzi o kulach. Gdy Petr postanawia uciec z domu, pozostali ruszają razem z nim – zwłaszcza że wszyscy mają dobre powody, żeby na chwilę zniknąć. I choć różnią się od siebie wszystkim, a momentami szczerze się nie znoszą, to kiedy trzeba, stają za sobą murem.