Policzone (1934)

Kuzyni Bálint Abády i Laszló Gyerőffy są młodzi, przystojni i wykształceni, należą do arystokratycznej elity Transylwanii. Jednak obaj popełniają podobny błąd: zakochują się w niewłaściwych kobietach, co znacznie komplikuje ich przyszłość. Ich życie wypełnione jest polowaniami, grami w karty, wyścigami, balami, pojedynkami, skandalami i romansami, a także zmaganiami związanymi z zarządzaniem majątkiem. Autor opisuje to wiernie i skrupulatnie, odsłaniając sekrety klasy społecznej, do której należy. Miklós Banffy jawi się tu jako błyskotliwy obserwator i znawca ludzkich charakterów. Mistrzowsko portretuje naiwnych idealistów, cynicznych karierowiczów i owładniętych namiętnościami słabeuszy, reprezentujących różne klasy społeczne Transylwanii. Jest także doskonałym stylistą – poetyckie opisy zestawiane są z potocznymi zwrotami postaci, opowieść płynnie przechodzi w projekcję myśli bohaterów, humor ściera się z ironią, a subtelność z rubasznością.