Krzywda

Jest rok 1632. Przez krainę oczekującą na kolejne bezkrólewie wędruje dwoje podróżnych: niewidomy szlachcic i jego potężny, wiecznie milczący towarzysz. Nie wiadomo, dokąd zmierzają, lecz pewne jest, że niosą ze sobą tajemnice wspólnej wędrówki. W karczmach i zajazdach, na weselach i w powozach – wszędzie tam niewidomy szlachcic snuje opowieści o Stanisławie Wróblewskim herbu Krzywda. Wróblewski przemierza Rzeczpospolitą Obojga Narodów, stając się raz bohaterem, a innym razem mimowolnym świadkiem przerażających wydarzeń. Świat z opowieści bezimiennego szlachcica pełen jest demonów i diabłów – zamieszkują go potwory rodem z wierzeń przedchrześcijańskich. Każda historia opisuje inne wydarzenie z życia Stanisława Wróblewskiego: sejmik zakończony krwawą łaźnią, spokojną uroczystość, która przerodziła się w tragedię, czy nieszczęśliwą miłość gdzieś w górach na granicy z Siedmiogrodem. Każda z nich pozwala lepiej zrozumieć, kim jest Stanisław Wróblewski. Wszystko to prowadzi do finału w gospodzie na zamarzniętym Bałtyku, gdzie bezimienny niewidomy staje oko w oko ze swoim nemezis. „Krzywda” to opowieść w opowieści o człowieku bez domu, rzucanym z miejsca na miejsce: od dzikich ostępów Żmudzi, przez odległe stepy Ukrainy i Prusy, aż po Karpaty.