Wpół do świtu

Ewa zbliża się do czterdziestki, ma poukładane życie, partnera i ugruntowaną pozycję zawodową. Strata nadchodzi niespodziewanie. Taka, o której się nie mówi, o której się nie pisze. Taka, o której się nie dzwoni, nie odbiera, nie odwiedza i nie rozumie siebie. W kalejdoskopie rozbitych emocji nie potrafi się z sobą pogodzić. Wszystko się zmienia, gdy w poszukiwaniu spokoju postanawia rzucić obecną pracę w korporacji i podejmuje pracę w małym, przytulnym antykwariacie prowadzonym przez starszego pana, którego Ewa nazywa Świętym Mikołajem. Pozornie nudne miejsce, pełne papierów i kurzu, szybko staje się jej drugim domem, a stosy starych dokumentów i listów – jej drugim życiem. Ewa zaczyna przepisywać starą korespondencję Stanisławy Umińskiej – wybitnej polskiej aktorki z lat 20. XX wieku, której listy miały przynosić ukojenie. Ku swojemu zaskoczeniu pewnego dnia odkrywa, że ​​barwne listy z epoki mogą być w rzeczywistości mapą prowadzącą do prawdziwego skarbu!