
Kocie oko
Margaret Atwood
Sześciu astronautów krąży wokół Ziemi na pokładzie statku kosmicznego. Zbierają dane meteorologiczne, przeprowadzają eksperymenty naukowe i testują granice ludzkiego ciała. Przede wszystkim jednak obserwują. Razem obserwują swoją cichą, błękitną planetę, okrążając ją szesnaście razy dziennie, mijając kontynenty i doświadczając zmieniających się pór roku, podziwiając lodowce i pustynie, szczyty górskie i wzburzone oceany. Mimo że dzielą ich od Ziemi ogromne odległości, nie ma ucieczki przed jej nieustającym przyciąganiem. Kiedy dociera do nich wiadomość o śmierci matki jednej z astronautek, pojawiają się myśli o powrocie do domu. Obserwują zbliżający się do wyspy tajfun, zagrażający ludziom, których kochają. Podziwiają jego majestat, a jednocześnie boją się zniszczeń, jakie może spowodować. Kruchość ludzkiego życia przenika ich rozmowy, lęki i marzenia. Choć daleko od Ziemi, czują się jej częścią jak nigdy dotąd i chcą ją chronić. Zaczynają zadawać sobie pytania: Czym jest życie bez Ziemi? Czym jest Ziemia bez ludzkości?