Lato, gdy mama miała zielone oczy

Aleksiej, kipiący gniewem nastolatek, zamierza po ukończeniu szkoły wyjechać z przyjaciółmi do Amsterdamu, ale zamiast tego wraz z matką udaje się na francuską wieś, aby spędzić razem lato. Ich trudna relacja powoli się zmienia, aż w końcu – na krótko – przeradza się w autentyczną bliskość. Lata później, już jako uznany artysta, Aleksiej wspomina swoje dni spędzone z matką i w swoim szalenie lirycznym monologu, stopniowo – poprzez serię retrospekcji i narkotycznych, malarskich wizji – dociera do sedna tego, czego wówczas doświadczył i co czuł.