Po trzecim dzwonku

Opowieści o wojnie, historii i kobietach poszukujących „witaminy siostrzeństwa”. Stworzenie zbioru „małej prozy” z prawie trzydziestu lat to zawsze wyzwanie. Nawet jeśli autorka, taka jak Alice Munro czy autorka tych słów, lubi przearanżowywać swoje zbiory opowiadań, z każdym wydaniem niczym rozsypane koraliki, mieszając stare z nowym dla czystej radości komponowania – z ciekawości, jakie światło rzucą na siebie nawzajem, gdy zostaną umieszczone obok siebie – to zawsze jest to podsumowanie i nie da się od tego uciec. Zwłaszcza w czasie wojny. Wojna zmienia sposób, w jaki postrzegamy zwyczajne rzeczy; to jak zmiana oświetlenia.