Ideburga igranie z ogniem

Lato 1890 roku rozpoczęło się dla Idy von Flemming katastrofalnie. Noc w teatrze omal nie zakończyła się tragicznie. Według jej pokojówki, Almy, winna była Ida, a według jej starszego brata, narobiła tyle szkód, że nie było innego wyjścia, jak wysłać ją na wieś do ciotki. Przynajmniej do czasu, aż sytuacja w mieście nieco się uspokoi i żandarmeria straci zainteresowanie pożarem w teatrze miejskim. Właśnie wtedy, gdy w mieście robiło się ciekawie, wszyscy szykowali się do sezonu letniego, a na horyzoncie majaczyły fascynujące wydarzenia, Ida znalazła się w samotnej norze z kuzynką matki. Sztywna etykieta dworu ciotki powoli doprowadzała Idę do rozpaczy. Ale potem, niespodziewanie, rodzina właścicieli przybyła z Berlina do pobliskiego zamku, a wśród służby rozeszła się pogłoska, że ​​kapitan Eduard Bonin organizuje bal z okazji zaręczyn starszego syna.