Przyszedłem do ciebie, ale cię nie zastałem opowiadania wybrane

Począwszy od wczesnych zbiorów – w których nabiera kształtu charakterystyczna metoda literacka Tabucchiego: pozostawianie pustych przestrzeni, akceptowanie niejednoznaczności, tworzenie zagadek lub szarady – historie rozwijają się poprzez anonimowe listy mężczyzn do kobiet, które kiedyś kochały, utraciły lub zmarły. Te relacje miłosne, często niejednoznaczne, niekiedy nacechowane urazą, a nawet nienawiścią, służą zilustrowaniu czystej przypadkowości życia i niejasności jego przyczyn, zgodnie z motywem przewodnim pisarza: „Jak rzeczy się mają i co nimi kieruje. Drobiazg”. Następnie czytelnik napotyka miniatury przedstawiające sny znanych pisarzy i artystów (od Dedala do Freuda), które z niezwykłym mistrzostwem włączają elementy ich twórczości, tworząc sieć odniesień i aluzji. ​​Następnie pojawiają się opowieści o pamięci i stracie – główne tematy twórczości Tabucchiego – i wreszcie nowe opowieści osadzone w Toskanii, Paryżu, Nowym Jorku i Lizbonie, w których przeszłość i teraźniejszość, sen i rzeczywistość przeplatają się. Czytelnikowi przedstawia się jedynie rozproszone fragmenty narracji — fragmenty, które musi (lub nie musi) samodzielnie złożyć w całość.