
Toen wij wezen waren
Kazuo Ishiguro
'Een staaltje van ongekende literaire moed: een schrijfster die bekendstaat om haar helderheid, laat ons zien hoe haar geest vertroebeld raakt door verdriet.' Van een van Amerika's iconische schrijvers komt een indrukwekkend boek, doordrenkt van een aangrijpende eerlijkheid en passie. Joan Didion verkent een ervaring die zowel uiterst persoonlijk als universeel is: een portret van een huwelijk – en een leven, in goede en slechte tijden – dat iedereen zal aanspreken die ooit van een echtgenoot, echtgenote of kind heeft gehouden. Enkele dagen voor Kerstmis 2003 werden John Gregory Dunne en Joan Didion geconfronteerd met de ziekte van hun enige dochter, Quintana; wat aanvankelijk op griep leek, ontwikkelde zich tot een longontsteking en vervolgens tot een volledige septische shock. Ze werd in een kunstmatige coma gebracht en aan de beademing gelegd. Dagen later – de avond voor oudejaarsavond – zaten de Dunnes net aan tafel voor het diner na een ziekenhuisbezoek, toen John Gregory Dunne werd getroffen door een zware, fatale hartaanval. In een fractie van een seconde kwam er een einde aan een hechte, symbiotische verbintenis van veertig jaar. Vier weken later herstelde hun dochter. Twee maanden daarna, bij aankomst op de luchthaven LAX, stortte ze in en onderging ze een zes uur durende hersenoperatie in het UCLA Medical Center om een groot hematoom te verhelpen.