Het zwarte raam

Een man en een vrouw wonen in een klein huisje op een immense witte vlakte. De vrouw schrijft binnen aan haar boek. De man gaat naar belangrijke vergaderingen buiten de deur. Maar wat voor werk doet hij eigenlijk? Het is gewichtig, zeer gewichtig, de vergaderingen duren dag na dag langer en langer, steeds later komt hij thuis, en nee, hij kan haar er echt niets meer over vertellen. Uit liefde, zegt hij. Het is beter dat ze niet doorvraagt. Want buiten bestaat binnenkort niet meer. Achterdochtig geworden ontbiedt de vrouw een gedachtelezer. Vervolgens raakt de boel uiteraard fenomenaal ontwricht.